ႏႈတ္မရေတာ့တဲ႔ ျမွားေတြ

ႏႈတ္မရေတာ့တဲ႔ ျမွားေတြ

စကားလံုးတိုင္းကို
(ေသခ်ာဂရုတစိုက္နဲ႔)
ခ်ြန္ရွထက္ျမေနေအာင္ေသြးျပီး
နင့္ကို ေစာင့္ေနတယ္!

စကားလံုးေတြကို ျမွားေတြလိုပဲ
ျပင္ထားမိခဲ႔
နင့္ဆီက ျမွားေတြ
(ထြက္က်လာမယ္မထင္လို)႔
ဒိုင္းကို အစကတည္းက မျပင္ခဲ႔မိဘူး!
ေနရာအႏွံ႔နာက်င္မွ
(ေသခါနီးလူမမာ ေဆးကုသလိုမ်ဳိး)
ငါ ဘာမွားခဲ႔လို႔လဲ ေတြးေနမိတယ္!!!

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ့အျပစ္လိုေပါ့
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရိွရက္နဲ႔
ဓါးတစ္လက္စီေဆာင္ထားခဲ႔မိၾက
ေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ႔ထိုးမွာမ်ိဳးထက္စာရင္
ရင္၀ကေနပဲ ထိုးသတ္လိုက္ပါ
(အရာရာကို ျပီးဆံုးေစခ်င္ျပီ)

ငါမသိတဲ႔ နားမလည္တဲ႔အရာကိုပဲ
အထပ္ထပ္ေတြးေနရတာ ျငီးေငြ႔လွျပီ
ငါ့ကို နင္နားမလည္ခဲ႔တာအတြက္
ငါ ဘာမ်ား လိုအပ္ေနတာလဲလို႔

ေတာ္ေလာက္ပါျပီကြယ္
ငါ့မွာ အခါခါနာက်င္ရလြန္းလို႔
ပင္ပမ္းလွျပီ
ဒီေလာက္ဆို ေတာ္ေလာက္ပါျပီ။

အထီးက်န္ေႏြညေတြ

အထီးက်န္ေႏြညေတြ

နင္မရွိတဲ႔ေႏြညေတြဟာ
အထီးက်န္လြန္းတယ္...
သစ္ရြက္ေလတိုးသံ တရွဲရွဲကိုေတာင္မွ
'ခ်စ္'ဆိုတဲ႔ေခၚသံေတြလိုလို..

အိပ္မေပ်ာ္ဘူး!
(ေယာင္ေျခာက္ဆယ္နဲ႔)
နင္မရိွတဲ႔ အြန္လိုင္းပဲတက္ရမလိုလို
စာအုပ္တစ္အုပ္ပဲ အပ်င္းေျပဖတ္ရမလိုလိုနဲ႔
နင့္အေၾကာင္းေတြးရတာကပဲ
အေကာင္းဆံုး အင္တာတိန္းမန္႔ျဖစ္တယ္

နင္မရွိတဲ႔ေႏြမွာမွ ေႏြညေတြဟာ
(ပိုျပီး )လြမ္းစရာေကာင္းလာတယ္
အာေခါင္ျခစ္ မေအာ္ေပမဲ႔
(နင့္နာမည္တစ္ခုကိုေတာ႔)
ရင္ထဲမွာ ဆူညံေနခဲ႔

လြမ္းစရာ႔ေႏြ...
နင္မရွိတဲ႔ေႏြမွာ
ဒီတစ္ညလည္း
မိုးလင္းဦးမွာပါပဲ...

ခင္ျငိမ္းခ်မ္း
20 march 12:50am

အေသေကာင္သစ္ပင္

အေသေကာင္သစ္ပင္

နင္က ငါ့ဆီမွာျငိတြယ္ေနတယ္လို႔
(ကိုယ့္ကိုကိုယ္)အထင္ၾကီးလိုက္မိတာ
အမွန္ကေတာ့
ငါက နင့္ဆီမွာ နစ္ျမွဳပ္ေနခဲ့ရ
(ကိုယ့္ဘ၀ကို မသိတတ္စြာနဲ႔ပဲ)
လြတ္ေျမာက္ဖို႔
အၾကိမ္ၾကိမ္အားထုတ္မိခဲ့

ကံၾကမၼာက ကိုယ္တိုင္မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္
ဒီဖဲကို ငါ ဘယ္ခ်ိဳးခဲ့ပါ့မလဲ
ခုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တည္းကစားပြဲမွာ
ငါက ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔....

ရံႈးပါတယ္ !!
အရံႈးဆိုတာကို ထပ္..ထပ္မေျပာစမ္းပါနဲ႔
အမွန္တရားဟာ နားခါးသလို
အရသာလည္း ခါးခ်င္ခါးမွာေပါ့
အမွန္တရားကို နင္ပဲဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္ပါေစ!

နင့္မွာဆံုးရံႈးရသလို
ငါ့မွာလည္း ဆံုးရႈံးဖူးပါတယ္
အခုခ်ိန္မွာ..နင္ကခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ကိုမေျပာနဲ႔
ငါက ခ်စ္တဲ႔အခ်စ္ေတာင္ ခံစားလို႔မရဘူး

ဘ၀ကလည္း ငါ့ကိုသတ္တယ္
နင္ကလည္း ငါ့စိတ္ကို အခါခါသတ္တယ္
ဘာပဲေျပာေျပာ ကိုယ္႔အသုဘကိုေတာ႔
ကိုယ္ျပင္ဆင္ခဲ့ပါ့မယ္

ဒီတစ္ေန႔လည္း လြန္ျပန္ျပီ
ငါကေတာ့ စကားေတြနဲ႔ပိေသတဲ႔သူ
"၀ါဆိုေရ..လြမ္းလိုက္တာ.."ဆိုတဲ့စကားကို
မ်က္နွာမာမာနဲ႔ ရင္ထဲမွာပဲေျပာတတ္ခဲ့တာ

ရိွပါေစေတာ့...
ပ်ိဳးက်ဲဖို႔ ထြက္ခဲ့တာမွမဟုတ္တာ
ဘာအပင္ေတြပြင့္ပြင့္
ရိတ္သိမ္းလွီးျဖတ္ဖို႔က အဓိကပဲမဟုတ္လား

ဒီအပင္မွာ ဘာရနံ႔မွ မရိွမွေတာ့
နင္ ခူးဆြတ္ဖို႔
ငါ့ကိုယ္ငါ ပန္းလိုျပန္မပြင့္ျပေတာ့ပါဘူး
အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ေၾကြပစ္လိုက္ရတာပဲ

ဒီတစ္ႏွစ္လည္း ထပ္လြန္သြားျပန္ျပီ
ေပတံေတြမ်ားတဲ့
ဒီအခ်စ္ေရးမွာ
ငါ တိုးတိတ္ျငိမ္သက္စြာနဲ႔
ထပ္..ထပ္ေသရျပန္တယ္.....။

(ခင္ျငိမ္းခ်မ္း)
7th April