Sunday, December 15, 2013

နင့်စိတ်နဲ့ပဲ ရပ်တည်လည်ပတ်တယ်

နင်မရှိရင်ကို မဖြစ်တာဟာ တင်ဇာမော်ပြောတဲ့ 'စွဲလမ်းမှုပြသနာ'မျိုးလား (နင်ဖြူစင်စေဖို့) ငါ့ကိုယ်ငါပဲ ခဝါချလိုက်တယ် ဟောဒီဆေးလိပ်တွေ တစ်လိပ်ပြီးတစ်လိပ် (အလျင်စလိုနဲ့) သောက်နေမိ ဒီဆေးလိပ်တစ်ဘူးကုန်ရင်ပဲ အဖြေရှာတွေ့တော့မယ့်ပုံစံမျိုး နင်နဲ့ပတ်သက်ရင် အစွန်းမရောက်ဖို့ နင်ကိုယ်တိုင်ကတောင် ပြောယူရတဲ့ဘဝ ချိုသလား ခါးသလားတော့ သိပ်မပြောတတ်ဘူး နည်းနည်းဆို များများအားငယ်တတ်တယ် တစ်ယောက်ဘဝထဲ တစ်ယောက် မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ လိမ်ယှက်စည်းထိုးထားခဲ့တယ် ဒီဘဝထဲမှာပဲ ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝရှိတယ် သတိမရဘူး... နင်မရှိခင် နေ့ရက်တွေကို မနေတတ်တော့ဘူး... နင်မရှိတဲ့နေ့ရက်တွေကို... တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ထမ်းပိုးထားရသလို နှလုံးသားတစ်ခုလုံး လေးလံတယ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လေလိုအရာလို့ ပြောနေသူတွေ ရူးနေလို့ပဲဖြစ်မယ် လာပါ အချစ်လို့ အနားခေါ်ထားရမလား (ခပ်ဝေးဝေးမှာ) ကိုယ်ကပဲ သွားနေရမလားဆိုတာကို တွေးရင်း တစ်နေ့ပြီး တစ်နေ့ မိုးလင်းတယ်... အချစ်မရှိဘဲ ရပ်တည်နိုင်တဲ့အတန်းမှာ ကိုယ်က မူလတန်းပါ ဘဝကို ဘယ်လိုပြောပြော နင့်စိတ်နဲ့ သွားလာလည်ပတ်နေရတဲ့အဖြစ်ကို ငါလည်း (နည်းနည်းတော့) ငြီးငွေ့တာပေါ့ကွယ် (ခင်ငြိမ်းချမ်း)

Monday, December 2, 2013

လာပါ ဒီဇင္ဘာ~


ေလေတြတိုက္ေနတယ္
(အလ်င္စလိုနဲ႔
အရာအားလံုးထုပ္သိမ္း
ထြက္ေျပးေတာ့မယ့္ပံုမ်ဳိး)
အထီးက်န္မႈက အခန္းထဲမွာ
နင့္ကိုလိုအပ္သလား
ငါမသိဘူး

ပ်င္းရိပ်င္းတြဲနဲ႔
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို
ဝတ္ေက်တန္းေက် ထိုင္ေသာက္ေနတယ္

ခဏေနရင္ေတာ့
(ထုံးစံအတိုင္း )မနက္စာစားရမွာေပါ့
ဒီလိုနဲ႔ တစ္မနက္ကုန္သြားတယ္

ေအးတိေအးစက္ႏိုင္မႈက
ေျမာက္ေလထဲေတာ့ ပါလာရဲ႕
(ေအးျမျခင္းမဟုတ္တဲ႔) အထိအေတြ႕က
ငါ့အတြက္ေတာ့ ရိုးေနပါျပီ

ဒီလိုနဲ႔ပဲ
ဒီတစ္ေဆာင္းကို ထပ္ျဖတ္သန္းရမယ္
(တခါတေလေတာ့ နင္ပါခ်င္ပါမွာေပါ့)

လာပါ ဒီဇင္ဘာ~
မေပြ႕ဖက္ေပမယ့္
တံခါးေတာ့ ဖြင့္ထားတယ္~

Saturday, November 30, 2013

ငါ့အတြက္ေတာ့ ......ဆြိဒီဇင္ဘာပါပဲ



နင္ေတာ့မရိွဘူး
လွမ္းထားတဲ့ စြပ္က်ယ္ေလးႏွစ္ထည္ေတာ့ရိွရဲ႕
ဒီႏွစ္ ဒီဇင္ဘာကေရာ ခ်ဳိျမိန္မွာလား

ႏိုဝင္ဘာက…
မိုးနဲ႔ႏႈတ္ဆက္ျပီး ထြက္ခြာသြားတယ္
ေနာက္တစ္ႏွစ္ေတာ့
႔ျပန္ဆံုဦးမွာပါ……

ဒီဇင္ဘာဆိုတာ.....
World Aids Day ေန႔
အေဖ့ေမြးေန႔
မႏွစ္က ေမာင္ေလးမဆံုးခင္ တစ္ရက္ေန႔
(အဲဒီတုန္းက
အေဖ့ေမြးေန႔ဆိုတာ ေမ့ေနတဲ့အထိ
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာခ်င္းေတာင္မဆိုင္ခဲ့)

ေနာင္တလား မေသခ်ာဘူး
ဘယ္က စျပီး စကားမေျပာခဲ့မွန္းမသိေပမယ့္
အခ်စ္ရဆံုးကို မုန္းရတာ ခက္တယ္

ဒီႏွစ္ရန္ကုန္ေဆာင္းကေရာ ေအးဦးမွာလား
မန္းေလးေဆာင္းမနက္ေတြမွာ
အတူတူ ေအးခဲ့ဖူးတာပဲ

မနက္ေစာေစာ လန္႔ႏိုးတယ္
ဒီဇင္ဘာဆိုတာ ျပန္သတိမရေသးခင္အထိ
ျပန္ုျငိမ္းခ်မ္းေနတယ္

ဒီဇင္ဘာဆိုတာ အမာရြတ္ေတြရဲ႕လ
ႏွစ္တစ္ႏွစ္ကုန္ေတာ့မယ့္ အခ်က္ေပးေခါင္းေလာင္းသံ
ဒဏ္ရာေတြ ႏွစ္ပတ္လည္တဲ့လ...

ဘာပဲေျပာေျပာ
အမ်ားလို ဆြိဒီဇင္ဘာလို႔ ေျပာရမွာပဲ
ေအးခဲမႈေတြအစား
ပူေလာင္မႈေတြနဲ႔
ရန္ကုန္ေဆာင္းမွာ ေနသားက်ေနျပီ

ဒီေတာ့ နင္မရိွလည္းဘဲ
ဆြိဒီဇင္ဘာလို႔ (ကိုယ့္ကိုကိုယ္)ညာျပီး
ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္~
Happy Sweet December~

Thursday, November 21, 2013

ဆယ့္ႏွစ္ရာသီလံုး ေဆာင္းညေတြ


သူလည္း ေလာကီသား
ကိုယ္လည္း ေလာကီသားမို႔
အျပစ္ေတြေခ်ပစ္လိုက္တာ
အခုေတာ့
အျပစ္ရိွသူ ဘုရားက်ြန္ေတာ္မ်ိဳးမ
ျဖစ္ေနပါေရာလား

ငါနဲ႔ေတြ႔မွ ပင္ပမ္းရတယ္ဆိုပါလား
မေနခ်င္ေတာ့ရင္လည္း အျပီးထြက္သြားပါ
တမ္းတစိတ္ေမာရတာက
အမုန္းဆံုးအလုပ္

အသည္းေတြနာသလို
မွတ္ဥာဏ္ေတြလည္း နာတယ္
ရင္ထဲက ဒဏ္ရာက
(မဆိုစေလာက္ဆိုေပမယ့္)
စိတ္ဓါတ္ေတြက
ပ်က္သြားေလာက္တယ္

အသက္ရႈရတာခက္လာတယ္
သက္ျပင္းေတြကလည္း
ပို ပို ေလးလာသလိုလို
 

နီးစပ္ေနရက္နဲ႔
လက္ထပ္ဖို႔က ပို ပိုေဝးလာတယ္
ဘယ္မလဲ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ...
မဂၤလာၾသဘာစာတမ္းကို
ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဖတ္ျပရမယ္ ထင္ပါရဲ႕

ဘဝက ခါးတယ္လို႔ 

ေလ်ွာက္မေျပာေတာ့ပါဘူး
ကုန္လြန္ပါ ႏွစ္ေတြ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့
မ်က္စိစံုမွိတ္ျပီး ညေတြမွာ
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္လိုက္ရတာပါပဲ

ဆယ့္ႏွစ္ရာသီေဆာင္းညေတြက
ရွည္လြန္းတယ္....

Sunday, November 10, 2013

အေတြး


ကိုယ္တိုင္ၾကိဳးစားတည္ေဆာက္ခဲ႔ရတာ
ဒီေန႔အသက္အရြယ္အထိ
ဘာတစ္ခုမွ အလကားမရခဲ႔ဘူး
တန္ရာတန္ဖိုးေတာ့ ျပန္ေပးရတာခ်ည္းပါပဲ

ဘဝက ေရြးခ်ယ္ခြင့္မမ်ားဘူး
ျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တဲ႔ဘဝကလည္း ဒီေန႔လိုမဟုတ္ဘူး

ဒါနဲ႔မ်ား ဘာလို႔ဖက္တြယ္ထားမိပါလိမ့္
ငိုတာမ်ားလာေတာ့ ဟန္က်ပန္က်ရယ္တတ္လာခဲ႔ျပီ
သူမ်ားေတြအျမင္ရဲ႕ဆန္႔က်င္ဖက္အားလံုး
ငါ့မွာ ရိွတယ္

ဘဝက တိုတိုပါတဲ႔
စိတ္ခ်မ္းသာနည္းစာအုပ္ေတြဖတ္ျပီ
ရွည္ရွည္လ်ားလ်ားျဖတ္သန္းေနရတယ္

လူျဖစ္လာတာ
ေလာကဓံကို သင္ၾကားဖို႔ သက္သက္ပဲလား
စီးကရက္မီးညိွလိုက္သလို
ဘီယာတစ္ဘူးေကာက္ေမာ့ပစ္လိုက္သလိ
အခ်ိန္ေတြတိုသြားရင္ ေကာင္းမလား

လိုခ်င္တာေတြ ရေနေသးပါတယ္
မလိုခ်င္တာေတြလည္း တြဲရက္ ရေနပါေသးတယ္

တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အလုပ္သြားလိုက္
ထမင္းစားလိုက္
အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္လိုက္
ဒီလိုပဲ လည္ပတ္ေနရတယ္

ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ အေဝးမွာ
မေပ်ာ္ဘူးဆိုတာက အနီးမွာ
:))

ေနတတ္သလို


ေနမေကာင္းဘူး
အထီးက်န္ေနတယ္
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္မွျဖစ္မယ္

အျပစ္တင္စကားေတြ
ေျပာမထြက္မိေအာင္ေနပါ
(အျပစ္တင္ရံုနဲ႔ ေျပလည္မွာမဟုတ္မွန္း
သိေနရက္နဲ႔ကြယ္)

အေကာင္းဆံုးက ျပံဳးပါ
မငိုမိေစနဲ႔
ဒါက သူ႔ကိုေရာ သင့္ကိုပါ
နာက်င္ေစမယ္

ေဘးမွာ ရိွေနသလိုပဲေနပါ
ေဘးမွာ ရိွေနသလိုပဲ စားပါ
ေဘးမွာ ရိွေနသလိုပဲ
စကားေတြ ေျပာမိတဲ႔အခါ……

တိမ္ျပာျပာေန႔မွာ လက္ထပ္ၾကမယ္

တိမ္ျပာျပာေန႔မွာ လက္ထပ္ၾကမယ္

၀ါဆိုကလြဲလို႔ ဘာမွမရိွတဲ့ဘ၀
နင္မရိွရင္ မျဖစ္ေတာ့လို႔
အရာအားလံုးနဲ႔ လွဲလွယ္ယူခဲ့ရ
အဲဒီဘ၀ကပဲ ငါနဲ႔နင့္ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့

မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိုအင္ဆႏၵမ်ဳိးနဲ႔
နင့္ကိုခ်စ္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး
နင္မရိွရင္ မျဖစ္ေတာ့တဲ့ဘ၀မ်ဳိးနဲ႔
တစ္ေယာက္တစ္ဘ၀လို႔ ခ်စ္ခဲ့ရတာ..

နင့္မွာ အားနည္းခ်က္ရိွေနရင္ေတာင္
(နင့္ကို ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔)
နင့္ဖက္ကေနပဲ ၾကည့္မိတယ္

တရားတယ္ မတရားဘူးဆိုတာ
ဘယ္စံနဲ႔ တိုင္းတာပါသလဲ
ဦးသူယူစတမ္းဆိုရင္
(မ်က္စိမွိတ္ျပီး )
နင့္ကို ဇြတ္ထည့္ေပးလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕
ငါ့အတြက္ၾကည့္ရင္ေရာ
ဒါဟာ တရားပါရဲ႕လား

တရား၀င္စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြနဲ႔ ကဲ့ရဲ႕ျပီး
စိတ္ထဲကေန ေဖာက္ျပန္ေနတဲ့သူေတြကို
အၾကီးအက်ယ္ရြံတယ္
(တရား၀င္) ငါတို႔ဘာလုပ္လို႔ဆိုတဲ့
လူေတြရဲ႕ တိတ္တိတ္ပုန္းအေတြးေတြကို
ရြံတယ္......

မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆႏၵနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ဘာလို႔ နင့္တစ္ေယာက္တည္းကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့မွာလဲ
ဒီကမၻာမွာ (အလြယ္တကူသာရမယ္ဆိုရင္)
ေယာက်္ားေတြ ေပါပါတယ္

ငါ့ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို
အားနည္းခ်က္တစ္ခုလို ထိုးဆြေနသူေတြကို
ဒီတစ္ခါပဲ က်ိန္စာေပးလိုက္မယ္
တစ္ေန႔လည္း သူတို႔ၾကံဳပါေစလို႔

ေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ႔ကပ္ထိုးတာမ်ား
အခ်င္းခ်င္း ကပ္ထိုးတာေတာင္ ခံခဲ့ရဖူးျပီ
နင့္လက္ကိုဆြဲျပီး သတၱိေတြေမြးခဲ့ရ

နင္မရိွရင္ အရာရာဆံုးရံႈးေနတယ္လို႔ ထင္တဲ့ဘ၀
ငါ့ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ဆိုလို႔
နင္ပဲရိွတယ္
ဒါေပမယ့္ ငါအျပံဳးမပ်က္ခဲ့ပါဘူး

တစ္ေန႔ေန႔ေပါ့
ငါဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့ တစ္ေန႔ေန႔ၾကရင္
တိမ္ျပာျပာေန႔တစ္ေန႔မွာ
လက္ထပ္ၾကမယ္
(ႏွစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ပါေစေပါ့)။

ဆက္ထံုးျပည့္ၾကိဳး

ဆက္ထံုးျပည့္ၾကိဳး

ရင္ထဲမွာ ထံုေနတယ္
ဘာမွေရးမရဘူး
ဘာမွ ထပ္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး

ငိုရင္း ငိုရင္းနဲ႔
ေမာလာတာပဲ အဖတ္တင္တယ္
အေျဖက( ဒီေလာက္ႏွစ္ေတြ ၾကာလာတာေတာင္)
ရွာမေတြ႕ခဲ့...

မယံုၾကည္မႈေတြ(တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား)
လဲျပိဳလာတဲ့အခါ
သူ႔အျပစ္တင္ ကိုယ့္အျပစ္တင္ရင္း
ေရွာင္ရွားၾကမိတာပါပဲ

အခ်စ္ဟာ အခါေပးမွားတဲ့ ေဗဒင္ဆရာလိုလို
ခဏေလာက္ပဲဆန္းတဲ့ မ်က္လွည့္ျပကြက္လိုလိုနဲ႔
ဘာရိွလဲသိရက္နဲ႔ အညာခံၾကရ

နာက်င္မႈက ရိုးတြင္းျခင္ဆီအထိလိုက္တယ္
စကားလံုးတိုင္းက ျမွားေတြဆိုရင္
ငါ့တစ္ကိုယ္လံုး ထုတ္ခ်င္းခတ္

နားလည္ပါတယ္လို႔ ေျပာေနရက္က
နားမလည္ခဲ့ၾကဘူး
အခ်စ္ဆိုတာ မူးယစ္ေဆး၀ါးတစ္မ်ဳိးလို႔ေျပာရင္လည္း
(ဘာထူးလဲ)သူေရာကိုယ္ေရာ
မိႈင္းမိခဲ့ၾကတာပဲေလ

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို (ယံုၾကည္မႈမပါဘဲ)
အခ်စ္ခ်ည္းသက္သက္နဲ႔ တည္ေဆာက္မယ္ဆိုရင္
ဘယ္ေလာက္ကာလအထိ
နင္ ရည္ရြယ္ထားပါသလဲ

နင္မွန္လား ငါမွားလားဆိုတာလည္း
မေတြးေတာ့ဘူး
လူေသရင္ ေငြ႕ေငြ႕ေလးေတာ့က်န္ခဲ့သလိုမ်ဳိး
(ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ)

ဘယ္ခ်ိန္ကတည္းက
ႏွစ္ေယာက္အတူ ေက်ာခ်င္းကပ္ထားမိလဲ
အတူရင္ဆိုင္ဖို႔အသင့္ကေန
စြန္႔ခြာဖို႔အသင့္ထိ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္ေလ

ေနကမေကာင္း
နင္ကမရိွနဲ႔
ဒါနဲ႔မ်ား ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘ၀လို႔
အတူတူရူးခဲ့ၾကေသး

ျပီးဆံုးလိုက္ဖို႔ စဥ္းစားလိုက္ျပန္ေတာ့
သူ႔ၾကိဳးကိုယ့္ၾကိဳးကလည္း
ဆက္ထံုးေတြနဲ႔ ဆိုေပမယ့္
အလံုးစံု ျဖည္ခ်လိုက္ဖို႔ကလည္း ခက္ေသးတယ္..။

ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္တယ္

 ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္တယ္

သည္းမခံႏိုင္ေတာ့တဲ့အထိ
သည္းခံၿပီးတဲ့အခါ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာကို စုတ္ျဖဲပစ္လိုက္တယ္

ဘ၀ဆိုတာ ေရလိုက္ငါးလိုက္နဲ႔
အခ်စ္ဆိုတာကလည္း
(စိတ္မခ်မ္းသာဖို႔သက္သက္)
ေနတတ္ရင္ ေပ်ာ္စရာဆိုေပမယ့္
ေနမွမေနတတ္တာကိုက ဒုကၡအရသာ

ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္လာတယ္
တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ကုန္လာတာနဲ႔အမွ
ေသဖို႔ပဲ နီးလာသလိုလို
နီးစပ္ဖို႔ပဲ နီးလာသလိုလိုနဲ႔

အခ်စ္က
တစ္ခါၾကည့္ ငါးက်ပ္ေပးရတဲ့
လက္လွည့္ရုပ္ရွင္လို အေယာင္ေဆာင္တယ္
နင္နဲ႔ငါက ၀ိုးတ၀ါးဇာတ္လိုက္ေတြေပါ့

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ပဲရိွေသးတယ္
ျဖတ္သန္းမႈက တစ္ဘ၀လံုးပဲၾကာခဲ့သလိုလို
နင္နဲ႔ငါက
လံုလံုေလာက္ေလာက္ေရာ သိခဲ့ၾကရဲ႕လား

သိလာတာက
အခ်စ္ဆိုတာ
နင္ေရာ ငါေရာ ပ်က္စီးေစမဲ့အရာ
ဆက္လည္းမေရးႏိုင္ေတာ့ဘူး
ဒီဗ်ည္း၃၃လံုးထဲက ထြက္ၿပီး
ခံစားရသမွ် သြန္ၿပီး ေရးခ်ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္

ဒီလိုနဲ႔ စေနတစ္ရက္
ရက္သတၱတစ္ပါတ္
ကုန္သြားျပန္တယ္...

အမွန္တရား


အမွန္တရား

ရစ္သမ္မရိွဘဲ
အကၡရာေတြစီတတ္ရံုနဲ႔
ကဗ်ာေတြ၊ စာစုေတြျဖစ္ေနျပီလို႔
ထင္ေနသူေတြၾကားထဲမွာ

ၾကာေတာ့လည္း အမွန္တရားလည္း
မိုးခါးေရထဲမွာ
ေသာက္လိုေသာက္
ေမွာက္လိုေမွာက္နဲ႔

ေကာ္ပီက မူပိုင္ခြင့္ကို
က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေအာ္ေနတဲ့ေခတ္
ေလာကႀကီးက ေျပာင္းျပန္
သူခိုးက သူခိုးခ်င္းျပန္ဟစ္လို႔
လူက (တိုးတိတ္စြာနဲ႔) ေခ်ာင္ထဲမွာ

ဘာစာေတြလဲ ဘာကဗ်ာေတြလဲ
အမ်ားစုႀကိဳက္ရံုနဲ႔ ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုရင္
ရတနာ၀င္းထိန္ပဲ ျဖစ္လိုက္မွေပါ့
ဘာလို႔ စာေတြအမ်ားႀကီးဖတ္ဖို႔ လိုေနဦးမွာလဲ

သြားေလၿပီးေသာ အႏုပညာရွင္ေတြမ်က္ႏွာ
ရဲရဲေတာင္မၾကည့္ရဲေတာ့ဘူး
(အႏုပညာက သားသတ္္သမားေတြလက္ထဲမွာ)
ေခတ္ကိုက
ဆရာသစၥာနီေျပာေနတဲ့ ေခတ္ကဗ်ာေတြထဲကလိုပဲ

ေခတ္တစ္ခုလံုး အေမွာင္ဖံုးခဲ့ၿပီးတာေတာင္မွ
စိတ္ေတြက ဆက္လက္ေမွာင္ေနတုန္း
ဒီမိုကေရစီ..မူပိုင္ခြင့္ဆိုတာက
အႏုပညာကိုခ်စ္စိတ္မရိွတဲ့သူေတြ လက္ထဲမွာ

ကမၻာႀကီး လံုးတယ္လို႔ စေျပာခဲ့သလိုပဲ
အႏုပညာကို ခ်စ္တယ္လို႔
အရဲစြန္႔ပဲ ေျပာလိုက္တယ္
သူတို႔ အမွန္တရားနဲ႔ပဲ
ဒီေန႔ေခတ္မွာ ငါ့ကို ဆံုးျဖတ္ၾကပါေစ

အမွန္တရားဟာ
ဒီေန႔ေခတ္မွာ မ်က္ႏွာႏွစ္ဖက္ရိွတယ္
မ်က္ႏွာႀကီးတဲ့ရာ ဟင္းဖတ္ပါလိမ့္မယ္
ျပဒါးက ေၾကးမံုအစစ္ျဖစ္လာလိမ့္မယ္

တစ္ေန႔ေတာ့ ...
(ငါမရိွေတာ့တဲ့အခါ)
အမွန္တရားက လာပါလိမ့္မယ္..။

စက္တင္ဘာ ၄ရက္ ၂၀၁၃

Wednesday, August 14, 2013

လြမ္းလို႔ပါ


ကဗ်ာေတြလဲ မေရးျဖစ္ပါဘူး
(အလုပ္ေတြနဲ႔..ေမာဟေတြနဲ႔ မအားလို႔)
ဒါေပမဲ့ နင့္ကို လြမ္းေနပါတယ္

လူခ်င္းဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း
စိတ္ခ်င္းနီးဖို႔ အဓိကတဲ့ နင္က ေျပာတယ္
ငါ့အတြက္ကေတာ့
ေ၀းေ၀းနီးနီးေတြထက္
နင့္မ်က္ႏွာေလး ျမင္ရဖို႔ အဓိကပဲ ျဖစ္တယ္

ျပန္လာပါလို႔ ထပ္မေခၚေတာ့ဘူး
(လာေစခ်င္တယ္ဆိုတာ နင္သိတယ္)
တိတ္တိတ္ေလးပါပဲ
(ေလာကၾကီးထဲ ျဖတ္သန္းရင္းနဲ႔)
ေစာင့္ေနမယ္

နင္မရိွတဲ့အခါ
ဘယ္သူ႔ကိုပဲေခၚေခၚ
ဘာအဓိပၸါယ္မွ ငါ့အတြက္မရိွေတာ့
(ဘ၀ဟာ နင္နဲ႔မွပဲ ေနေပ်ာ္ေတာ့တာ)

တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဓာတ္ပံုေဟာင္းေတြ
ျပန္ၾကည့္ရတာကိုက အရသာ
တစ္ခါ တစ္ခါ လြမ္းဆြတ္ျခင္းဟာ
ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္

ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းပါပဲ
နင့္လက္ကေလးကိုပဲ ဆုပ္ကိုင္ထားခ်င္တယ္
နင့္မ်က္ႏွာကို ၿပံဳးရင္း ေမာ့ၾကည့္မယ္
(ဘ၀မွာ ဘာေတြပဲ လိုပါေစေပါ့)

Saturday, April 13, 2013

ႏႈတ္မရေတာ့တဲ႔ ျမွားေတြ

ႏႈတ္မရေတာ့တဲ႔ ျမွားေတြ

စကားလံုးတိုင္းကို
(ေသခ်ာဂရုတစိုက္နဲ႔)
ခ်ြန္ရွထက္ျမေနေအာင္ေသြးျပီး
နင့္ကို ေစာင့္ေနတယ္!

စကားလံုးေတြကို ျမွားေတြလိုပဲ
ျပင္ထားမိခဲ႔
နင့္ဆီက ျမွားေတြ
(ထြက္က်လာမယ္မထင္လို)႔
ဒိုင္းကို အစကတည္းက မျပင္ခဲ႔မိဘူး!
ေနရာအႏွံ႔နာက်င္မွ
(ေသခါနီးလူမမာ ေဆးကုသလိုမ်ဳိး)
ငါ ဘာမွားခဲ႔လို႔လဲ ေတြးေနမိတယ္!!!

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ့အျပစ္လိုေပါ့
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရိွရက္နဲ႔
ဓါးတစ္လက္စီေဆာင္ထားခဲ႔မိၾက
ေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ႔ထိုးမွာမ်ိဳးထက္စာရင္
ရင္၀ကေနပဲ ထိုးသတ္လိုက္ပါ
(အရာရာကို ျပီးဆံုးေစခ်င္ျပီ)

ငါမသိတဲ႔ နားမလည္တဲ႔အရာကိုပဲ
အထပ္ထပ္ေတြးေနရတာ ျငီးေငြ႔လွျပီ
ငါ့ကို နင္နားမလည္ခဲ႔တာအတြက္
ငါ ဘာမ်ား လိုအပ္ေနတာလဲလို႔

ေတာ္ေလာက္ပါျပီကြယ္
ငါ့မွာ အခါခါနာက်င္ရလြန္းလို႔
ပင္ပမ္းလွျပီ
ဒီေလာက္ဆို ေတာ္ေလာက္ပါျပီ။

Friday, April 12, 2013

အထီးက်န္ေႏြညေတြ

အထီးက်န္ေႏြညေတြ

နင္မရွိတဲ႔ေႏြညေတြဟာ
အထီးက်န္လြန္းတယ္...
သစ္ရြက္ေလတိုးသံ တရွဲရွဲကိုေတာင္မွ
'ခ်စ္'ဆိုတဲ႔ေခၚသံေတြလိုလို..

အိပ္မေပ်ာ္ဘူး!
(ေယာင္ေျခာက္ဆယ္နဲ႔)
နင္မရိွတဲ႔ အြန္လိုင္းပဲတက္ရမလိုလို
စာအုပ္တစ္အုပ္ပဲ အပ်င္းေျပဖတ္ရမလိုလိုနဲ႔
နင့္အေၾကာင္းေတြးရတာကပဲ
အေကာင္းဆံုး အင္တာတိန္းမန္႔ျဖစ္တယ္

နင္မရွိတဲ႔ေႏြမွာမွ ေႏြညေတြဟာ
(ပိုျပီး )လြမ္းစရာေကာင္းလာတယ္
အာေခါင္ျခစ္ မေအာ္ေပမဲ႔
(နင့္နာမည္တစ္ခုကိုေတာ႔)
ရင္ထဲမွာ ဆူညံေနခဲ႔

လြမ္းစရာ႔ေႏြ...
နင္မရွိတဲ႔ေႏြမွာ
ဒီတစ္ညလည္း
မိုးလင္းဦးမွာပါပဲ...

ခင္ျငိမ္းခ်မ္း
20 march 12:50am

အေသေကာင္သစ္ပင္

အေသေကာင္သစ္ပင္


နင္က ငါ့ဆီမွာျငိတြယ္ေနတယ္လို႔
(ကိုယ့္ကိုကိုယ္)အထင္ၾကီးလိုက္မိတာ
အမွန္ကေတာ့
ငါက နင့္ဆီမွာ နစ္ျမွဳပ္ေနခဲ့ရ
(ကိုယ့္ဘ၀ကို မသိတတ္စြာနဲ႔ပဲ)
လြတ္ေျမာက္ဖို႔
အၾကိမ္ၾကိမ္အားထုတ္မိခဲ့

ကံၾကမၼာက ကိုယ္တိုင္မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္
ဒီဖဲကို ငါ ဘယ္ခ်ိဳးခဲ့ပါ့မလဲ
ခုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တည္းကစားပြဲမွာ
ငါက ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔....

ရံႈးပါတယ္ !!
အရံႈးဆိုတာကို ထပ္..ထပ္မေျပာစမ္းပါနဲ႔
အမွန္တရားဟာ နားခါးသလို
အရသာလည္း ခါးခ်င္ခါးမွာေပါ့
အမွန္တရားကို နင္ပဲဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္ပါေစ!

နင့္မွာဆံုးရံႈးရသလို
ငါ့မွာလည္း ဆံုးရႈံးဖူးပါတယ္
အခုခ်ိန္မွာ..နင္ကခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ကိုမေျပာနဲ႔
ငါက ခ်စ္တဲ႔အခ်စ္ေတာင္ ခံစားလို႔မရဘူး

ဘ၀ကလည္း ငါ့ကိုသတ္တယ္
နင္ကလည္း ငါ့စိတ္ကို အခါခါသတ္တယ္
ဘာပဲေျပာေျပာ ကိုယ္႔အသုဘကိုေတာ႔
ကိုယ္ျပင္ဆင္ခဲ့ပါ့မယ္

ဒီတစ္ေန႔လည္း လြန္ျပန္ျပီ
ငါကေတာ့ စကားေတြနဲ႔ပိေသတဲ႔သူ
"၀ါဆိုေရ..လြမ္းလိုက္တာ.."ဆိုတဲ့စကားကို
မ်က္နွာမာမာနဲ႔ ရင္ထဲမွာပဲေျပာတတ္ခဲ့တာ

ရိွပါေစေတာ့...
ပ်ိဳးက်ဲဖို႔ ထြက္ခဲ့တာမွမဟုတ္တာ
ဘာအပင္ေတြပြင့္ပြင့္
ရိတ္သိမ္းလွီးျဖတ္ဖို႔က အဓိကပဲမဟုတ္လား

ဒီအပင္မွာ ဘာရနံ႔မွ မရိွမွေတာ့
နင္ ခူးဆြတ္ဖို႔
ငါ့ကိုယ္ငါ ပန္းလိုျပန္မပြင့္ျပေတာ့ပါဘူး
အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ေၾကြပစ္လိုက္ရတာပဲ

ဒီတစ္ႏွစ္လည္း ထပ္လြန္သြားျပန္ျပီ
ေပတံေတြမ်ားတဲ့
ဒီအခ်စ္ေရးမွာ
ငါ တိုးတိတ္ျငိမ္သက္စြာနဲ႔
ထပ္..ထပ္ေသရျပန္တယ္.....။

(ခင္ျငိမ္းခ်မ္း)
7th April

Saturday, March 30, 2013

နင္မရိွခ်င္မွေတာ့ ဘာမွအေရးမၾကီးပါဘူး#

နင္မရိွခ်င္မွေတာ့ ဘာမွအေရးမၾကီးပါဘူး#


နင္႔မ်က္ႏွာကို ေငးၾကည့္ေနမိတယ္
(မျမင္ဖူးတဲ႔ တစ္စိမ္းတစ္ေယာက္လို)

(ဘယ္ေလာက္ဖတ္ဖတ္)
ငါ အလြတ္မရေသးတဲ႔ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါပဲ
အခ်ိန္ေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ
ငါဖတ္ရမဲ႔စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ...


ဆံုးရံႈးရျခင္းဆိုတာ
မသိလိုက္မသိဖာသာနဲ႔
နင့္ဆီကေန ငါ့ကိုဖယ္ထုတ္သြားတဲ႔အရာ!!


နင့္ကို ငါ့ဆီကေနဆံုးရံႈးရျခင္းမွာ
အလုပ္ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္
ႏွစ္ဖက္မိသားစုေတြေၾကာင့္ျဖစ္တယ္
မာန္မာနေတြေၾကာင့္ျဖစ္တယ္
သံသယေတြေၾကာင့္ျဖစ္တယ္
နင့္ရဲ႕အတိတ္ကိုမေက်နပ္ႏိုင္တဲ႔
ငါ့ရဲ႕စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္!

နင္နဲ႔ငါထက္
နင္နဲ႔ငါရဲ႕အခ်စ္ထက္
အရာအားလံုးက ပိုအေရးၾကီးခဲ႔လို႔
ငါတို႔မဆံုဆည္းခဲ႔ရင္လည္း

ဘာမွ အေရးမၾကီးေတာ့ပါဘူးေလ!

နင္မရိွခ်င္မွေတာ့
ဘာကို အေရးၾကီးေနရဦးမွာလဲ။

ေရြ႕သြားေသာ ဆက္ေၾကာင္း#

ေရြ႕သြားေသာ ဆက္ေၾကာင္း#

ရည္းစားတစ္ေယာက္ထားမိတာ
မေအာင္ျမင္လိုက္ပံုမ်ား!!
ကိုယ္႔မွာေတာ႔
သူ႔ရဲ႕ ရပ္တည္မႈအတြက္
ပဲ့ေၾကြေပးခဲ့ရ

ဒါက ထားပါ..
ငါ့စိတ္နဲ႔ငါ့ကိုယ္
(နင့္အနားမွာေနခဲ့တဲ့အတြက္)
နင့္အျပစ္ခ်ည္းပဲလို႔
ငါအျပစ္ပံုမခ်တတ္ပါဘူး
ဒါကိုေတာ႔ စိတ္ခ်လက္ခ်ရိွပါ..

ခ်စ္ျခင္းတရားသီးသန္႔ခ်ည္းပဲထင္လို႔
ဒီေတာကို ငါဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့တာေပါ့
နင္ တစ္ကိုယ္တည္း ေျပးထြက္သြားတဲ့အခါ
ဘယ္လိုယံုၾကည္မႈမ်ိဳးနဲ႔
ဘယ္ေနရာအထိ ငါဆက္ေလွ်ာက္ရမလဲ

နင္နဲ႔ငါရဲ႕အခ်စ္က စိတ္ခ်မ္းသာမႈလို႔..
တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ ေတြးခဲ့တာ
အခုေတာ႔ တစ္ဖက္က ဖဲ့ထြက္သြားမွေတာ႔
ငါတစ္ေယာက္တည္းေၾကကြဲမျပေတာ႔ဘူး

နာက်င္တာေတြမ်ားလြန္းရင္
ဘာမွမထူးဆန္းေတာ႔ပါဘူး
သူမ်ားတကာေျပာၾကသလို
ဘ၀အက်ိဳးေပးလို႔ပဲ
(နင့္အတၱ..ငါ့အတၱေတြကိုဖံုးကြယ္ရင္း)
ေျပာလိုက္မယ္..

အိပ္မက္ေတြ မက္ခဲ႔ဖူးတာပဲ!
တစ္ေန႔ေတာ့
နင္နဲ႔ငါက ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္ျဖစ္မယ္လို႔

နင့္ကိုေတာင္
မသင္ၾကားႏိုင္မွေတာ့
ငါဟာ ဘယ္ေနရာေနရမလဲဆိုတာ
(အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔)
ပြဲျပီးမွ ေနာက္ဆုတ္မိတယ္!

ဒါဟာ ငါ့ရဲ႕စိတ္မခ်မ္းသာမႈဆိုတာ သိရက္နဲ႔
ကိုယ္ပိုင္အခြင္႔အေရးလို႔
နင္က အေၾကာင္းျပတယ္..
အဲဒီေလာက္ထိျဖစ္လာျပီဆိုမွ
(ႏွစ္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ့...ၾကာခဲ့)
ကိုယ္ဘယ္ေလာက္မေအာင္ျမင္ခဲ့လိုက္လဲဆိုတာ
သတိထားမိလိုက္တယ္

ကိုယ္ပိုင္ဆႏၵေတြနဲ႔ ထိစပ္ထားတဲ့အပိုင္းအစႏွစ္ခု
အေရြ႕မတူမွေတာ့
သူတစ္ခု ကိုယ္တစ္ခုျဖစ္ဖို႔
ခြဲထုတ္ပစ္လိုက္ပါေတာ့ကြယ္..

ack
1:25am
31st March.13

Monday, March 18, 2013

#နင္မရိွတဲ႔ ကမၻာမွာ ငါမေပ်ာ္ပါဘူး#

#နင္မရိွတဲ႔ ကမၻာမွာ ငါမေပ်ာ္ပါဘူး#

နင္မရိွတဲ႔ ကမၻာမွာ
ငါမေပ်ာ္ပါဘူး ၀ါဆိုရယ္

နင္နဲ႔ေတြ႕မွ ဘ၀ကို
အသစ္က ျပန္စခဲ႔ရတာ
အဲဒီအမွတ္တရေတြဟာ
ငါအျမဲ ျပန္လွန္ၾကည္႔ေနမဲ႔
Album တစ္အုပ္လည္း ျဖစ္တယ္..

တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားက မ်ားျပားလွတဲ႔
အမွတ္တရေတြအတြက္
နင္႔ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
နင္႔ကို သိပ္ခ်စ္တဲ႔ငါ့ကိုလည္း
(နင္ကခ်စ္ခဲ႔တဲ႔အတြက္)
ငါက ပိုၿပီး ေက်းဇူးထပ္တင္ရျပန္တယ္..

''မင္းမရိွတဲ႔ ျမိဳ႕ေတာ္မွာ...
ကိုယ္ဟာ ထြက္ေပါက္ေတြ႕ရိွဖို႔ေတာ႔# ခုမလြယ္ကူ
ေတြးရင္းေဆြးျပန္တယ္# ''
သတိရတိုင္း သီခ်င္းညည္းျဖစ္တယ္..

ရုပ္ရွင္လက္မွတ္ေလးေတြဟာ နင္ျဖစ္တယ္
အင္တာနက္ေပၚက chat boxဟာ နင္ျဖစ္တယ္
ေကာ္ဖီဆိုင္ဟာ နင္ျဖစ္တယ္
facebook တစ္ခုလံုးဟာ ၀ါဆို ၀ါဆိုနဲ႔..
နင္႔ကို အဲဒီေလာက္ေတာင္ခ်စ္မိခဲ႔တယ္..

ခ်စ္တာနဲ႔ၾကိဳက္တာ မတူသလို
သေဘာမက်တာနဲ႔ခ်စ္မိတာလည္း
မတူႏိုင္ပါဘူး
နင္႔ကို ငါသေဘာမက်ပါဘူး
ဒါေပမဲ႔
နင္႔ကို ငါခ်စ္မိတယ္...

ေသခ်ာတာကေတာ႔
နင္မရိွတဲ႔ ကမၻာမွာ
ငါေနလည္း မေပ်ာ္လွပါဘူး...။

13rd March 2013

နားလည္မႈဆိုတာ တည္ေဆာက္ရတဲ႔အရာ#

နားလည္မႈဆိုတာ တည္ေဆာက္ရတဲ႔အရာ

နင္႔ကို ငါနားမလည္ဘူးလို႔
နင္ထင္ေနေသးရင္
အဲဒါကိုက နင္နားမလည္ေသးဘူးပဲ~

နားလည္ေပးမဲ႔သူကိုရွာခ်င္တာလား
နင့္ကိုတကယ္ခ်စ္တဲ႔သူကို
ရွာခ်င္တာလား
အခ်စ္ဆိုတာ နားလည္မႈမဟုတ္ဘူး
နားလည္မႈဆိုတာကလည္း
တည္ေဆာက္ရတဲ႔အရာျဖစ္တယ္

(နင္ကိုယ္တိုင္)မတည္ေဆာက္ဘဲနဲ႔
နားလည္မႈဆိုတာကို
ရွာေတြ႔လိမ္႔မယ္မထင္ဘူး...

နင့္ကို ငါအေမးအျမန္းထူတာဟာ
စိတ္ပူလို႔ဆိုတာ...
နင္ဘယ္ေရာက္ေနလဲသိခ်င္တာဟာ
သတိရလို႔ဆိုတာ..
နင့္ကို သ၀န္တိုတာဟာ
(ခ်စ္လို႔ဆိုတာကိုေတာင္)
နင္နားမလည္ေသးရင္

ငါကိုယ္တိုင္လည္း........
နင့္ကို ဘယ္နားလည္လိမ္႔မလဲ...!

ေအးခ်မ္းခိုင္

Friday, March 15, 2013

တို႔ႏွစ္ေယာက္အခ်စ္က လွပပါတယ္

တို႔ႏွစ္ေယာက္အခ်စ္က လွပပါတယ္#

ေတြးေနမိတယ္
ေငးေနမိတယ္..
ဒါေပမဲ႔ ငါမေဆြးပါဘူး..

ငါတို႔နီးစပ္ရမဲ႔အမွန္တရားေၾကာင့္
ေ၀းကြာေနရေပမဲ႔
နင္႔အေၾကာင္း ေတြးလို႔ ငါေပ်ာ္တယ္
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေတြးလို႔ ငါေပ်ာ္တယ္..

တခါတရံ သံသယေတြကို ေဘးဖယ္ထားၿပီး
ငါ့စိတ္ကူးထဲကအတိုင္း
ေတြးၾကည့္မိတဲ႔အခါ
နင္က ပိုခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလာတယ္

နင္႔နဲ႔ငါနဲ႔က (တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္)
ခ်စ္ေနၾကတယ္
နီးစပ္ဖို႔ နင္ကၾကိဳးစားေနတယ္
နီးစပ္ဖို႔ ငါကလိမၼာေနရတယ္
ဒီလိုေလး
ရိုးရိုးေလးပဲ ငါေတြးပါတယ္

ႏွစ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားလဲ
ငါေစာင္႔ေနပါတယ္..
ရက္ေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားလဲ
ငါေစာင္႔ေနပါတယ္..
ဘယ္သူ႔ဆီေရာက္သြားမလဲ
ငါ..ဆက္ေစာင့္ေနပါတယ္..
နင္ေျပာတဲ႔ နီးစပ္မဲ႔တစ္ေန႔ကိုေပါ႔..

တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းဟာ
လွပတယ္ဆိုတာကိုေတာ႔
(နင္မေျပာႏိုင္လဲ)
ငါေျပာႏိုင္ရမယ္ေလ...။


ခင္ျငိမ္းခ်မ္း

Wednesday, March 13, 2013

Dream(1)

အိပ္မက္(၁)

(၁)
မည္သို႔ျဖစ္သည္မသိ။
အိပ္မက္ထဲတြင္ သူသည္ Spider Man ျဖစ္သည္။
လူစြမ္းေကာင္းမ်ားစုေ၀းရန္ေခၚေသာေၾကာင့္ ဒီၿမိဳ႕ေလးကို သူေရာက္ခဲ႔သည္။
အႏၱရာယ္မ်ားကိုရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းႏိုင္ေၾကာင္း၊ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္းစသည္ျဖင္႔ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးမဟာစးပါအစြမ္းအစမ်ားကိုအသီးသီး ျပသၾကသည္။
သူကေတာ႔အျခားလူစြမ္းေကာင္းမ်ားလိုမဟုတ္၊အခုန္အပ်ံအေက်ာ္အလႊား ၀ါသနာပါသည္။ဒီေလာက္ဘဲ အစြမ္းျပျဖစ္သည္။
စပိုက္ဒါမန္းေတာ္မေတာ္ သိပ္အစြမ္းျပရန္မလိုပါ
ရုပ္ရွင္ထဲတြင္ၾကည္႔ဟုသာေျပာရန္ရိွသည္မဟုတ္ပါလား။
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္စြမ္းလွခ်ည္ရဲ႕ထင္ေနရာ ဒီေနရာေရာက္မွ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စပိုက္ဒါမန္းျဖစ္ေနမွန္းသိေတာ႔သည္။
သူတို႔ကလည္း စပိုက္ဒါမန္းဟုေခၚၾကသည္။
ဒါေၾကာင့္သူသည္ စပိုက္ဒါမန္းျဖစ္ေၾကာင္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လက္ခံလိုက္ရေတာ႔သည္။
(ေအာ္..ဒါေၾကာင္႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာ္လွခ်ည္ရဲ႕ မွတ္ေနတာကိုး)

(၂)
ထံုးစံအတိုင္း ရန္မ်ားကိုေျဖရွင္းအျပီး အဲဒီေကာင္မေလးကိုစေတြ႔သည္။
သူတို႔သည္ သူငယ္ခ်င္း၃ေယာက္ရိွသည္။ျဖဴ၊၀ါႏွင္႔ေကာင္မေလးျဖစ္သည္။
အက်ီၤဆိုင္ဖြင္႔ထားသည္။ေခတ္အေျခအေနအရျဖစ္ဟန္တူသည္။
မိန္းကေလး၃ေယာက္ဖြင္႔ထားေသာေၾကာင့္ ၃ေယာက္၃မ်ိဳးျဖစ္သည္။
တစ္ေယာက္ကိုကိစၥတစ္မ်ိဳးစီႏွင္႔သံုးေယာက္ပတ္ခ်ာလည္မအားျဖစ္ေနကုန္၏။
တစ္ေန႔ေကာင္မေလးမရိွခိုက္ ဆိုင္မွာ သူငယ္ခ်င္းမႏွစ္ေယာက္ အလုပ္ရႈပ္ေန သည္ ကိုမေယာင္မလည္လုပ္ရင္း လွမ္းျမင္လိုက္ရသည္။
(သူလည္း ေကာင္မေလးရိွမရိွ လာၾကည္႔ရင္း ေယာက္က်ားေလးပီပီ စပ္စုခဲ႔တာျဖစ္သည္)

အႏၱရာယ္ကလည္း အဲဒီအနားေရာက္မွ ေရာက္လာသည္။
ကၽြန္ေတာ္က အသင္႔ရိွေနေသာေၾကာင့္ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ဓါးျပလာတိုက္ေသာငနဲမ်ားကိုခပ္လြယ္လြယ္ပဲ ေျဖရွင္းေပးလိုက္သည္။(ဒါေလးမ်ား ဘာခက္တာလိုက္လို႔)
“ျဖဴ”ဆိုေသာတစ္ေယာက္က လက္စြပ္ခၽြတ္ေပးျပီး(ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ) ေက်းဇူးဆပ္တယ္ဟု တိုးတိုးတိတ္တိတ္လာ ေျပာသည္။
ကၽြန္ေတာ္က ရိုင္းရာက်မွာစိုးေသာေၾကာင့္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏွင္႔လက္ခံလိုက္သည္။

(၃)
ေကာင္မေလးႏွင္႔ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းမတစ္ေယာက္က အင္ေဖာ္ေမးရွင္းအျပည့္အစံုေပးသည့္အျပင္
ေကာင္မေလးကို အျမဲကူညီတတ္တာေၾကာင္႔
ကၽြန္ေတာ္က လက္ေဆာင္ရထားတဲ႔လက္စြပ္နဲ႔
ေက်းဇူးျပန္ဆပ္လိုက္သည္။(ဘဲစားဘဲေျခေပါ႔ေနာ့..:D)
ဟို“၀ါ”တစ္ေယာက္ကလည္း မိန္းမပီပီ ျမင္ဖူးသလိုရိွေနတဲ႔လက္စြပ္ကို
“အားနာလိုက္တာ”ဟုေျပာျပီး ယူထားလိုက္သည္။
ကဲ ေျပာသားပဲ..သူ႔ဟာသူေျဖရွင္းၾကမွာပါလို႕။

(၄)
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ေကာင္မေလး သမီးရည္းစားျဖစ္ၾကသည္။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ဇာတ္သိမ္းခန္းမွာေပါင္းၾကမည္။
အဲဒီကာလေတြက ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းလွသည္။
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ စပိုက္ဒါမန္းဆိုတာေတာင္ ေမ႔သြားသည္။
(လက္စြပ္ေပးထားတဲ႔ေက်းဇူးေတြလည္း ပါတာေပါ႔ဗ်ာ)
တစ္ရက္ ေကာင္မေလးနဲ႔ လက္ထပ္ေပးမည္ဆိုေသာ လူတစ္ေယာက္ေပၚလာသည္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ ခပ္ေအးေအးပါပဲ။သိပ္စိတ္မပူလွပါဘူး။
ေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကိုပဲလက္ထပ္မွာဆိုတာ အေသအခ်ာသိထားလို႔ေပါ႔။
ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ ေကာင္မေလးကို ေတြ႕စကတည္းက ကၽြန္ေတာ္အိပ္မက္တစ္ခု ညတိုင္းလိုလိုမက္သည္။
(ေကာင္မေလးနဲ႔ကၽြန္ေတာ္လက္ထပ္ၾကတာကို အေသးစိတ္ကအစ မွတ္မိေနသည္။)

(၅)
သိပ္မၾကာပါဘူး။
ေကာင္မေလးကေျပာလာသည္။
ဟိုလူႏွင္႔လက္ထပ္ေတာ႔မည္တဲ႔။
ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ကို ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွမေျပာလိုက္ဘူး။မတားျဖစ္လိုက္ဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ လက္ထပ္မဲ႔ရက္ကို ခပ္ျမန္ျမန္ပဲေရာက္လာခဲ႔တယ္။

(၆)
သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေကာင္မေလး အလွျပင္ေနတယ္။
စိတ္လႈပ္ရွားေနတဲ႔ မ်က္ႏွာေလးကိုေတာင္ အလွေတြကူျပင္ေပးလိုက္ခ်င္တယ္။(ပိုျပင္လည္း သူလွျပီးသားဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္)။
အဲဒီအခ်ိန္ခဏေလးအတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ရတာတစ္ခုက
“၀ါ”ဆိုေသာေကာင္မေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးနဲ႔လက္ထပ္မဲ႔သူက ဇာတ္လမ္းရိွဖူးတယ္လို႔ “ျဖဴ”က ေျပာလာသည္။
ဒါကို ေကာင္မေလး သိတယ္လို႔ေျပာသည္။
သူတို႔၃ေယာက္ကေတာ႔ ဘာမွမျဖစ္သလို ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ရယ္ရယ္ေမာေမာပါပဲ။
မိန္းမေတြသေဘာ တကယ္အံ့ၾသဖို႔ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။

(၇)
မဂၤလာပြဲက်င္းပမဲ႔ဘုရားေက်ာင္းနဲ႔ အိမ္က ၃အိမ္ေက်ာ္ေလာက္တင္ဆိုေတာ့
လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကရသည္။
ကၽြန္ေတာ္ ေရွ႕ဆံုးကပဲ ေလွ်ာက္လာမိသည္။ေနာက္ကို လွည့္မၾကည့္ျဖစ္ဘူး။
ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ မက္ေနက် အိပ္မက္ထဲကအတိုင္းပါပဲ။
ေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ္႔ကိုလိုက္ေခၚမယ္။
ကႊန္ေတာ္နဲ႔မခြဲႏိုင္ဘူး။မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မက္ေနက် အိပ္မက္အတိုင္း သူလာေျပာလိမ္႔မယ္ ဆိုတာပါပဲ။
(အိပ္မက္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ဖူးေနက် ဟိုလူကလည္း ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘဲ
လက္ေလွ်ာ႔သြားလိမ္႔မယ္ဆိုတာ)
ကၽြန္ေတာ္ သိျပီးသားပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္မေလးကို သိပ္ခ်စ္တယ္ေလ။

(၈)
ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေလွ်ာက္မိေနမွန္း မသိဘူး။
ေကာင္မေလးက ေရွ႕ကေန လာေခၚတယ္။
ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကိုခ်ီလို႔၊ဟိုလူက ေဘးကပါလို႔။
ကၽြန္ေတာ္ “ဟာ”ခနဲျဖစ္သြားတယ္။
ရင္ဘတ္ထဲကေတာင္ ေအာင္႔လာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ထင္ထားသလို ျဖစ္မလာဘူးလား။
ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ထားတဲ႔အမွန္တရားက ကၽြန္ေတာ့္ကို ရူးသြပ္သြားေစတယ္။
အမွန္ဆို အခါခါမက္ေနက်ဒီအိပ္မက္ဟာ ေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကိုလာျပန္ေခၚျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုပဲ လက္ထပ္ရမွာေလ။
ကၽြန္ေတာ္...ေကာင္မေလးကိုမေခၚဘူး။
လွည့္ထြက္လာခဲ႔တယ္။ေဆာက္တည္ရာမရပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ အေ၀းဆံုးထိ။

(၉)
ဒီေန႔ လူစြမ္းေကာင္းေတြ ျမိဳ႕ကေလးမွာ ျပန္ဆံုၾကတယ္။
တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးအစြမ္းအစေတြျပရင္းနဲ႔ တစ္ျမိဳ႕လံုး စည္စည္ကားကားပါပဲ။
လူစြမ္းေကာင္းေတြထဲ စပိုက္ဒါမန္းတစ္ေယာက္ပါမလာေတာ႔ဘူးဆိုတာ...။

(၁၀)
ျမိဳ႕ကလူေတြ တီးတိုးတီးတိုးနဲ႔ ေျပာေနၾကသည္။
အခ်စ္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ရဲ႕ အဆံုးအသတ္ကို..။
စပိုက္ဒါမန္းမသိသြားတာတစ္ခုေတာ႔ရိွေလရဲ႕..။
ေကာင္မေလးႏွင္႔လက္ထပ္လိုက္သူသည္ ေမွ်ာ္မွန္းမရႏိုင္ေအာင္ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀သည္ ဆိုတာကိုပါပဲ။

(၁၁)
အခ်စ္ဆိုသည္မွာ အရာအားလံုးကို လွည့္စားတတ္သည္။
ယခုေခတ္ အခ်စ္သည္ ယံုၾကည္ထားတဲ႔အိပ္မက္ေတြ၊အမွန္တရားေတြကိုေတာင္
ေျပာင္းလဲႏိုင္စြမ္းရိွတာဆိုတာကို......။

ခင္ျငိမ္းခ်မ္း

(ေပါက္တတ္ကရမက္ေသာ အိပ္မက္တစ္ခုကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ေရးသည္။
သည္းခံဖတ္ၾကပါကုန္)

ဂ်ာနယ္လစ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ရတာ လြယ္ကူရဲ႕လား

ဂ်ာနယ္လစ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ရတာ လြယ္ကူရဲ႕လား " ဂ်ာနယ္လစ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ သူ႔အတြက္ လြယ္ကူေပမယ့္ ဂ်ာနယ္လစ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ရင္ဆိုင္...