ငါ့အတြက္ေတာ့ ......ဆြိဒီဇင္ဘာပါပဲ

နင္ေတာ့မရိွဘူး
လွမ္းထားတဲ့ စြပ္က်ယ္ေလးႏွစ္ထည္ေတာ့ရိွရဲ႕
ဒီႏွစ္ ဒီဇင္ဘာကေရာ ခ်ဳိျမိန္မွာလား

ႏိုဝင္ဘာက…
မိုးနဲ႔ႏႈတ္ဆက္ျပီး ထြက္ခြာသြားတယ္
ေနာက္တစ္ႏွစ္ေတာ့
႔ျပန္ဆံုဦးမွာပါ……

ဒီဇင္ဘာဆိုတာ.....
World Aids Day ေန႔
အေဖ့ေမြးေန႔
မႏွစ္က ေမာင္ေလးမဆံုးခင္ တစ္ရက္ေန႔
(အဲဒီတုန္းက
အေဖ့ေမြးေန႔ဆိုတာ ေမ့ေနတဲ့အထိ
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာခ်င္းေတာင္မဆိုင္ခဲ့)

ေနာင္တလား မေသခ်ာဘူး
ဘယ္က စျပီး စကားမေျပာခဲ့မွန္းမသိေပမယ့္
အခ်စ္ရဆံုးကို မုန္းရတာ ခက္တယ္

ဒီႏွစ္ရန္ကုန္ေဆာင္းကေရာ ေအးဦးမွာလား
မန္းေလးေဆာင္းမနက္ေတြမွာ
အတူတူ ေအးခဲ့ဖူးတာပဲ

မနက္ေစာေစာ လန္႔ႏိုးတယ္
ဒီဇင္ဘာဆိုတာ ျပန္သတိမရေသးခင္အထိ
ျပန္ုျငိမ္းခ်မ္းေနတယ္

ဒီဇင္ဘာဆိုတာ အမာရြတ္ေတြရဲ႕လ
ႏွစ္တစ္ႏွစ္ကုန္ေတာ့မယ့္ အခ်က္ေပးေခါင္းေလာင္းသံ
ဒဏ္ရာေတြ ႏွစ္ပတ္လည္တဲ့လ...

ဘာပဲေျပာေျပာ
အမ်ားလို ဆြိဒီဇင္ဘာလို႔ ေျပာရမွာပဲ
ေအးခဲမႈေတြအစား
ပူေလာင္မႈေတြနဲ႔
ရန္ကုန္ေဆာင္းမွာ ေနသားက်ေနျပီ

ဒီေတာ့ နင္မရိွလည္းဘဲ
ဆြိဒီဇင္ဘာလို႔ (ကိုယ့္ကိုကိုယ္)ညာျပီး
ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္~
Happy Sweet December~

ဆယ့္ႏွစ္ရာသီလံုး ေဆာင္းညေတြ

သူလည္း ေလာကီသား
ကိုယ္လည္း ေလာကီသားမို႔
အျပစ္ေတြေခ်ပစ္လိုက္တာ
အခုေတာ့
အျပစ္ရိွသူ ဘုရားက်ြန္ေတာ္မ်ိဳးမ
ျဖစ္ေနပါေရာလား

ငါနဲ႔ေတြ႔မွ ပင္ပမ္းရတယ္ဆိုပါလား
မေနခ်င္ေတာ့ရင္လည္း အျပီးထြက္သြားပါ
တမ္းတစိတ္ေမာရတာက
အမုန္းဆံုးအလုပ္

အသည္းေတြနာသလို
မွတ္ဥာဏ္ေတြလည္း နာတယ္
ရင္ထဲက ဒဏ္ရာက
(မဆိုစေလာက္ဆိုေပမယ့္)
စိတ္ဓါတ္ေတြက
ပ်က္သြားေလာက္တယ္

အသက္ရႈရတာခက္လာတယ္
သက္ျပင္းေတြကလည္း
ပို ပို ေလးလာသလိုလို
 
နီးစပ္ေနရက္နဲ႔
လက္ထပ္ဖို႔က ပို ပိုေဝးလာတယ္
ဘယ္မလဲ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ...
မဂၤလာၾသဘာစာတမ္းကို
ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဖတ္ျပရမယ္ ထင္ပါရဲ႕

ဘဝက ခါးတယ္လို႔ 
ေလ်ွာက္မေျပာေတာ့ပါဘူး
ကုန္လြန္ပါ ႏွစ္ေတြ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့
မ်က္စိစံုမွိတ္ျပီး ညေတြမွာ
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္လိုက္ရတာပါပဲ

ဆယ့္ႏွစ္ရာသီေဆာင္းညေတြက
ရွည္လြန္းတယ္....

အေတြး

ကိုယ္တိုင္ၾကိဳးစားတည္ေဆာက္ခဲ႔ရတာ
ဒီေန႔အသက္အရြယ္အထိ
ဘာတစ္ခုမွ အလကားမရခဲ႔ဘူး
တန္ရာတန္ဖိုးေတာ့ ျပန္ေပးရတာခ်ည္းပါပဲ

ဘဝက ေရြးခ်ယ္ခြင့္မမ်ားဘူး
ျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တဲ႔ဘဝကလည္း ဒီေန႔လိုမဟုတ္ဘူး

ဒါနဲ႔မ်ား ဘာလို႔ဖက္တြယ္ထားမိပါလိမ့္
ငိုတာမ်ားလာေတာ့ ဟန္က်ပန္က်ရယ္တတ္လာခဲ႔ျပီ
သူမ်ားေတြအျမင္ရဲ႕ဆန္႔က်င္ဖက္အားလံုး
ငါ့မွာ ရိွတယ္

ဘဝက တိုတိုပါတဲ႔
စိတ္ခ်မ္းသာနည္းစာအုပ္ေတြဖတ္ျပီး
ရွည္ရွည္လ်ားလ်ားျဖတ္သန္းေနရတယ္

လူျဖစ္လာတာ
ေလာကဓံကို သင္ၾကားဖို႔ သက္သက္ပဲလား
စီးကရက္မီးညိွလိုက္သလို
ဘီယာတစ္ဘူးေကာက္ေမာ့ပစ္လိုက္သလို
အခ်ိန္ေတြတိုသြားရင္ ေကာင္းမလား

လိုခ်င္တာေတြ ရေနေသးပါတယ္
မလိုခ်င္တာေတြလည္း တြဲရက္ ရေနပါေသးတယ္

တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အလုပ္သြားလိုက္
ထမင္းစားလိုက္
အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္လိုက္
ဒီလိုပဲ လည္ပတ္ေနရတယ္

ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ အေဝးမွာ
မေပ်ာ္ဘူးဆိုတာက အနီးမွာ
:))

ေနတတ္သလို

ေနမေကာင္းဘူး
အထီးက်န္ေနတယ္
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္မွျဖစ္မယ္

အျပစ္တင္စကားေတြ
ေျပာမထြက္မိေအာင္ေနပါ
(အျပစ္တင္ရံုနဲ႔ ေျပလည္မွာမဟုတ္မွန္း
သိေနရက္နဲ႔ကြယ္)

အေကာင္းဆံုးက ျပံဳးပါ
မငိုမိေစနဲ႔
ဒါက သူ႔ကိုေရာ သင့္ကိုပါ
နာက်င္ေစမယ္

ေဘးမွာ ရိွေနသလိုပဲေနပါ
ေဘးမွာ ရိွေနသလိုပဲ စားပါ
ေဘးမွာ ရိွေနသလိုပဲ
စကားေတြ ေျပာမိတဲ႔အခါ……

တိမ္ျပာျပာေန႔မွာ လက္ထပ္ၾကမယ္

တိမ္ျပာျပာေန႔မွာ လက္ထပ္ၾကမယ္

၀ါဆိုကလြဲလို႔ ဘာမွမရိွတဲ့ဘ၀
နင္မရိွရင္ မျဖစ္ေတာ့လို႔
အရာအားလံုးနဲ႔ လွဲလွယ္ယူခဲ့ရ
အဲဒီဘ၀ကပဲ ငါနဲ႔နင့္ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့

မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိုအင္ဆႏၵမ်ဳိးနဲ႔
နင့္ကိုခ်စ္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး
နင္မရိွရင္ မျဖစ္ေတာ့တဲ့ဘ၀မ်ဳိးနဲ႔
တစ္ေယာက္တစ္ဘ၀လို႔ ခ်စ္ခဲ့ရတာ..

နင့္မွာ အားနည္းခ်က္ရိွေနရင္ေတာင္
(နင့္ကို ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔)
နင့္ဖက္ကေနပဲ ၾကည့္မိတယ္

တရားတယ္ မတရားဘူးဆိုတာ
ဘယ္စံနဲ႔ တိုင္းတာပါသလဲ
ဦးသူယူစတမ္းဆိုရင္
(မ်က္စိမွိတ္ျပီး )
နင့္ကို ဇြတ္ထည့္ေပးလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕
ငါ့အတြက္ၾကည့္ရင္ေရာ
ဒါဟာ တရားပါရဲ႕လား

တရား၀င္စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြနဲ႔ ကဲ့ရဲ႕ျပီး
စိတ္ထဲကေန ေဖာက္ျပန္ေနတဲ့သူေတြကို
အၾကီးအက်ယ္ရြံတယ္
(တရား၀င္) ငါတို႔ဘာလုပ္လို႔ဆိုတဲ့
လူေတြရဲ႕ တိတ္တိတ္ပုန္းအေတြးေတြကို
ရြံတယ္......

မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆႏၵနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ဘာလို႔ နင့္တစ္ေယာက္တည္းကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့မွာလဲ
ဒီကမၻာမွာ (အလြယ္တကူသာရမယ္ဆိုရင္)
ေယာက်္ားေတြ ေပါပါတယ္

ငါ့ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို
အားနည္းခ်က္တစ္ခုလို ထိုးဆြေနသူေတြကို
ဒီတစ္ခါပဲ က်ိန္စာေပးလိုက္မယ္
တစ္ေန႔လည္း သူတို႔ၾကံဳပါေစလို႔

ေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ႔ကပ္ထိုးတာမ်ား
အခ်င္းခ်င္း ကပ္ထိုးတာေတာင္ ခံခဲ့ရဖူးျပီ
နင့္လက္ကိုဆြဲျပီး သတၱိေတြေမြးခဲ့ရ

နင္မရိွရင္ အရာရာဆံုးရံႈးေနတယ္လို႔ ထင္တဲ့ဘ၀
ငါ့ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ဆိုလို႔
နင္ပဲရိွတယ္
ဒါေပမယ့္ ငါအျပံဳးမပ်က္ခဲ့ပါဘူး

တစ္ေန႔ေန႔ေပါ့
ငါဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့ တစ္ေန႔ေန႔ၾကရင္
တိမ္ျပာျပာေန႔တစ္ေန႔မွာ
လက္ထပ္ၾကမယ္
(ႏွစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ပါေစေပါ့)။

ဆက္ထံုးျပည့္ၾကိဳး

ဆက္ထံုးျပည့္ၾကိဳး

ရင္ထဲမွာ ထံုေနတယ္
ဘာမွေရးမရဘူး
ဘာမွ ထပ္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး

ငိုရင္း ငိုရင္းနဲ႔
ေမာလာတာပဲ အဖတ္တင္တယ္
အေျဖက( ဒီေလာက္ႏွစ္ေတြ ၾကာလာတာေတာင္)
ရွာမေတြ႕ခဲ့...

မယံုၾကည္မႈေတြ(တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား)
လဲျပိဳလာတဲ့အခါ
သူ႔အျပစ္တင္ ကိုယ့္အျပစ္တင္ရင္း
ေရွာင္ရွားၾကမိတာပါပဲ

အခ်စ္ဟာ အခါေပးမွားတဲ့ ေဗဒင္ဆရာလိုလို
ခဏေလာက္ပဲဆန္းတဲ့ မ်က္လွည့္ျပကြက္လိုလိုနဲ႔
ဘာရိွလဲသိရက္နဲ႔ အညာခံၾကရ

နာက်င္မႈက ရိုးတြင္းျခင္ဆီအထိလိုက္တယ္
စကားလံုးတိုင္းက ျမွားေတြဆိုရင္
ငါ့တစ္ကိုယ္လံုး ထုတ္ခ်င္းခတ္

နားလည္ပါတယ္လို႔ ေျပာေနရက္က
နားမလည္ခဲ့ၾကဘူး
အခ်စ္ဆိုတာ မူးယစ္ေဆး၀ါးတစ္မ်ဳိးလို႔ေျပာရင္လည္း
(ဘာထူးလဲ)သူေရာကိုယ္ေရာ
မိႈင္းမိခဲ့ၾကတာပဲေလ

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို (ယံုၾကည္မႈမပါဘဲ)
အခ်စ္ခ်ည္းသက္သက္နဲ႔ တည္ေဆာက္မယ္ဆိုရင္
ဘယ္ေလာက္ကာလအထိ
နင္ ရည္ရြယ္ထားပါသလဲ

နင္မွန္လား ငါမွားလားဆိုတာလည္း
မေတြးေတာ့ဘူး
လူေသရင္ ေငြ႕ေငြ႕ေလးေတာ့က်န္ခဲ့သလိုမ်ဳိး
(ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ)

ဘယ္ခ်ိန္ကတည္းက
ႏွစ္ေယာက္အတူ ေက်ာခ်င္းကပ္ထားမိလဲ
အတူရင္ဆိုင္ဖို႔အသင့္ကေန
စြန္႔ခြာဖို႔အသင့္ထိ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္ေလ

ေနကမေကာင္း
နင္ကမရိွနဲ႔
ဒါနဲ႔မ်ား ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘ၀လို႔
အတူတူရူးခဲ့ၾကေသး

ျပီးဆံုးလိုက္ဖို႔ စဥ္းစားလိုက္ျပန္ေတာ့
သူ႔ၾကိဳးကိုယ့္ၾကိဳးကလည္း
ဆက္ထံုးေတြနဲ႔ ဆိုေပမယ့္
အလံုးစံု ျဖည္ခ်လိုက္ဖို႔ကလည္း ခက္ေသးတယ္..။

ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္တယ္

 ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္တယ္

သည္းမခံႏိုင္ေတာ့တဲ့အထိ
သည္းခံၿပီးတဲ့အခါ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာကို စုတ္ျဖဲပစ္လိုက္တယ္

ဘ၀ဆိုတာ ေရလိုက္ငါးလိုက္နဲ႔
အခ်စ္ဆိုတာကလည္း
(စိတ္မခ်မ္းသာဖို႔သက္သက္)
ေနတတ္ရင္ ေပ်ာ္စရာဆိုေပမယ့္
ေနမွမေနတတ္တာကိုက ဒုကၡအရသာ

ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္လာတယ္
တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ကုန္လာတာနဲ႔အမွ်
ေသဖို႔ပဲ နီးလာသလိုလို
နီးစပ္ဖို႔ပဲ နီးလာသလိုလိုနဲ႔

အခ်စ္က
တစ္ခါၾကည့္ ငါးက်ပ္ေပးရတဲ့
လက္လွည့္ရုပ္ရွင္လို အေယာင္ေဆာင္တယ္
နင္နဲ႔ငါက ၀ိုးတ၀ါးဇာတ္လိုက္ေတြေပါ့

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ပဲရိွေသးတယ္
ျဖတ္သန္းမႈက တစ္ဘ၀လံုးပဲၾကာခဲ့သလိုလို
နင္နဲ႔ငါက
လံုလံုေလာက္ေလာက္ေရာ သိခဲ့ၾကရဲ႕လား

သိလာတာက
အခ်စ္ဆိုတာ
နင္ေရာ ငါေရာ ပ်က္စီးေစမဲ့အရာ
ဆက္လည္းမေရးႏိုင္ေတာ့ဘူး
ဒီဗ်ည္း၃၃လံုးထဲက ထြက္ၿပီး
ခံစားရသမွ် သြန္ၿပီး ေရးခ်ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္

ဒီလိုနဲ႔ စေနတစ္ရက္
ရက္သတၱတစ္ပါတ္
ကုန္သြားျပန္တယ္...

အမွန္တရား

အမွန္တရား

ရစ္သမ္မရိွဘဲ
အကၡရာေတြစီတတ္ရံုနဲ႔
ကဗ်ာေတြ၊ စာစုေတြျဖစ္ေနျပီလို႔
ထင္ေနသူေတြၾကားထဲမွာ

ၾကာေတာ့လည္း အမွန္တရားလည္း
မိုးခါးေရထဲမွာ
ေသာက္လိုေသာက္
ေမွာက္လိုေမွာက္နဲ႔

ေကာ္ပီက မူပိုင္ခြင့္ကို
က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေအာ္ေနတဲ့ေခတ္
ေလာကႀကီးက ေျပာင္းျပန္
သူခိုးက သူခိုးခ်င္းျပန္ဟစ္လို႔
လူက (တိုးတိတ္စြာနဲ႔) ေခ်ာင္ထဲမွာ

ဘာစာေတြလဲ ဘာကဗ်ာေတြလဲ
အမ်ားစုႀကိဳက္ရံုနဲ႔ ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုရင္
ရတနာ၀င္းထိန္ပဲ ျဖစ္လိုက္မွေပါ့
ဘာလို႔ စာေတြအမ်ားႀကီးဖတ္ဖို႔ လိုေနဦးမွာလဲ

သြားေလၿပီးေသာ အႏုပညာရွင္ေတြမ်က္ႏွာ
ရဲရဲေတာင္မၾကည့္ရဲေတာ့ဘူး
(အႏုပညာက သားသတ္္သမားေတြလက္ထဲမွာ)
ေခတ္ကိုက
ဆရာသစၥာနီေျပာေနတဲ့ ေခတ္ကဗ်ာေတြထဲကလိုပဲ

ေခတ္တစ္ခုလံုး အေမွာင္ဖံုးခဲ့ၿပီးတာေတာင္မွ
စိတ္ေတြက ဆက္လက္ေမွာင္ေနတုန္း
ဒီမိုကေရစီ..မူပိုင္ခြင့္ဆိုတာက
အႏုပညာကိုခ်စ္စိတ္မရိွတဲ့သူေတြ လက္ထဲမွာ

ကမၻာႀကီး လံုးတယ္လို႔ စေျပာခဲ့သလိုပဲ
အႏုပညာကို ခ်စ္တယ္လို႔
အရဲစြန္႔ပဲ ေျပာလိုက္တယ္
သူတို႔ အမွန္တရားနဲ႔ပဲ
ဒီေန႔ေခတ္မွာ ငါ့ကို ဆံုးျဖတ္ၾကပါေစ

အမွန္တရားဟာ
ဒီေန႔ေခတ္မွာ မ်က္ႏွာႏွစ္ဖက္ရိွတယ္
မ်က္ႏွာႀကီးတဲ့ရာ ဟင္းဖတ္ပါလိမ့္မယ္
ျပဒါးက ေၾကးမံုအစစ္ျဖစ္လာလိမ့္မယ္

တစ္ေန႔ေတာ့ ...
(ငါမရိွေတာ့တဲ့အခါ)
အမွန္တရားက လာပါလိမ့္မယ္..။

စက္တင္ဘာ ၄ရက္ ၂၀၁၃