စကားလံုးတိုင္းကို
(ေသခ်ာဂရုတစိုက္နဲ႔)
ခ်ြန္ရွထက္ျမေနေအာင္ေသြးျပီး
နင့္ကို ေစာင့္ေနတယ္!
စကားလံုးေတြကို ျမွားေတြလိုပဲ
ျပင္ထားမိခဲ႔
နင့္ဆီက ျမွားေတြ
(ထြက္က်လာမယ္မထင္လို)႔
ဒိုင္းကို အစကတည္းက မျပင္ခဲ႔မိဘူး!
ေနရာအႏွံ႔နာက်င္မွ
(ေသခါနီးလူမမာ ေဆးကုသလိုမ်ဳိး)
ငါ ဘာမွားခဲ႔လို႔လဲ ေတြးေနမိတယ္!!!
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ့အျပစ္လိုေပါ့
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရိွရက္နဲ႔
ဓါးတစ္လက္စီေဆာင္ထားခဲ႔မိၾက
ေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ႔ထိုးမွာမ်ိဳးထက္စာရင္
ရင္၀ကေနပဲ ထိုးသတ္လိုက္ပါ
(အရာရာကို ျပီးဆံုးေစခ်င္ျပီ)
ငါမသိတဲ႔ နားမလည္တဲ႔အရာကိုပဲ
အထပ္ထပ္ေတြးေနရတာ ျငီးေငြ႔လွျပီ
ငါ့ကို နင္နားမလည္ခဲ႔တာအတြက္
ငါ ဘာမ်ား လိုအပ္ေနတာလဲလို႔
ေတာ္ေလာက္ပါျပီကြယ္
ငါ့မွာ အခါခါနာက်င္ရလြန္းလို႔
ပင္ပမ္းလွျပီ
ဒီေလာက္ဆို ေတာ္ေလာက္ပါျပီ။
No comments:
Post a Comment