ေလေတြတိုက္ေနတယ္
(အလ်င္စလိုနဲ႔
အရာအားလံုးထုပ္သိမ္း
ထြက္ေျပးေတာ့မယ့္ပံုမ်ဳိး)
အထီးက်န္မႈက အခန္းထဲမွာ
နင့္ကိုလိုအပ္သလား
ငါမသိဘူး
ပ်င္းရိပ်င္းတြဲနဲ႔
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို
ဝတ္ေက်တန္းေက် ထိုင္ေသာက္ေနတယ္
ခဏေနရင္ေတာ့
(ထုံးစံအတိုင္း )မနက္စာစားရမွာေပါ့
ဒီလိုနဲ႔ တစ္မနက္ကုန္သြားတယ္
ေအးတိေအးစက္ႏိုင္မႈက
ေျမာက္ေလထဲေတာ့ ပါလာရဲ႕
(ေအးျမျခင္းမဟုတ္တဲ႔) အထိအေတြ႕က
ငါ့အတြက္ေတာ့ ရိုးေနပါျပီ
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
ဒီတစ္ေဆာင္းကို ထပ္ျဖတ္သန္းရမယ္
(တခါတေလေတာ့ နင္ပါခ်င္ပါမွာေပါ့)
လာပါ ဒီဇင္ဘာ~
မေပြ႕ဖက္ေပမယ့္
တံခါးေတာ့ ဖြင့္ထားတယ္~
No comments:
Post a Comment