သူလည္း ေလာကီသား
ကိုယ္လည္း ေလာကီသားမို႔
အျပစ္ေတြေခ်ပစ္လိုက္တာ
အခုေတာ့
အျပစ္ရိွသူ ဘုရားက်ြန္ေတာ္မ်ိဳးမ
ျဖစ္ေနပါေရာလား
ငါနဲ႔ေတြ႔မွ ပင္ပမ္းရတယ္ဆိုပါလား
မေနခ်င္ေတာ့ရင္လည္း အျပီးထြက္သြားပါ
တမ္းတစိတ္ေမာရတာက
အမုန္းဆံုးအလုပ္
အသည္းေတြနာသလို
မွတ္ဥာဏ္ေတြလည္း နာတယ္
ရင္ထဲက ဒဏ္ရာက
(မဆိုစေလာက္ဆိုေပမယ့္)
စိတ္ဓါတ္ေတြက
ပ်က္သြားေလာက္တယ္
အသက္ရႈရတာခက္လာတယ္
သက္ျပင္းေတြကလည္း
ပို ပို ေလးလာသလိုလို
နီးစပ္ေနရက္နဲ႔
လက္ထပ္ဖို႔က ပို ပိုေဝးလာတယ္
ဘယ္မလဲ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ...
မဂၤလာၾသဘာစာတမ္းကို
ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဖတ္ျပရမယ္ ထင္ပါရဲ႕
ဘဝက ခါးတယ္လို႔
ေလ်ွာက္မေျပာေတာ့ပါဘူး
ကုန္လြန္ပါ ႏွစ္ေတြ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့
မ်က္စိစံုမွိတ္ျပီး ညေတြမွာ
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္လိုက္ရတာပါပဲ
ဆယ့္ႏွစ္ရာသီေဆာင္းညေတြက
ရွည္လြန္းတယ္....
No comments:
Post a Comment