ကိုယ္ငိုယိုညည္းတြားေနတာေတာင္မွ
ဖုန္းကိုပိတ္ျပီး အိပ္ပစ္ႏိုင္တာ
ဘယ္ႏွစ္ခါေလာက္ လုပ္ျပီးျပီလဲ
အဲဒီအတြက္
ကိုယ္ ဘယ္ႏွစ္ခါေလာက္
အသည္းကြဲျပီးျပီလဲဆိုတာေရာ မင္းသိရဲ႕လား
(ကိုယ့္လိုမိန္းမမ်ဳိးက
အေၾကာင္းမရိွဘဲ မငိုတတ္တာ
သိသိရက္နဲ႔)
အနာဂတ္ေတြက
ဟိုးအေဝးမွာ မႈန္ပ်ပ်နဲ႔
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔ ဝမ္းနည္းမႈလမ္းဆံုမွာ
ကိုယ္ရပ္ေနရဲ႕....
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရဲ႕ ကခုန္သံေတြ
လွမ္းမၾကားရရင္ေတာင္မွ
ဝမ္းနည္းျခင္းရဲ႕ ႐ိႈက္သံေတြက
တိုးတိတ္႐ိုက္ခတ္ေနတုန္း
မိုးေပၚကို ေဝခြဲမရ
ေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္
မိုးစက္ေတြက မ်က္ရည္ေတြအေပၚ
တစ္စက္စက္က်လို႔
ကိုယ့္မ်က္ရည္ေတြ
လူေတြ ထပ္မျမင္ရေအာင္
ဒီေလာက္ကူညီတာပဲ
ေက်နပ္ပါျပီ ေလာကၾကီးရယ္....
No comments:
Post a Comment